Narcyze - piękne i łatwe w uprawie
 Narcyz 'Bulbocodium' to roślina o bardzo niskim wzroście. Tworzy pęd kwiatowy zakończony jednym kwiatem, który charakteryzuje się bardzo dużą trąbką i prawie niewidocznymi, drobniutkimi płatkami. Zobacz...  Narcyz 'Cassata' tworzy pęd z jednym kwiatem. Odmiana ta uprawiana jest na kwiat cięty,a także do tworzenia grup ogrodowych, na rabaty, do ogrodów skalnych i do uprawy w pojemnikach na balkonach i tarasach. Zobacz...  Narcyz 'Recurvus' tworzy pęd kwiatowy zakończony jednym kwiatem, którego płatki są zaokrąglone, a przykoronek bardzo krótki. Kwiaty silnie pachną. Zobacz...  Narcyz 'Trepolo' tworzy ciekawe dwubarwe kwiaty. Należy do grupy 'Spleet'. Zobacz... |
Wiele osób jest przekonanych, iż nazwa rodzaju Narcissus wywodzi się od mitologicznego Narcyza, młodzieńca który zakochał się w swoim odbiciu w wodzie. Tymczasem okazuje się, iż nazwa rodzaju pochodzi od greckiego słowa "narkissos" (co oznacza narkozę, zasypianie) i jest związana z gatunkiem narcyza białego, który roztacza charakterystyczną narkotyczną woń.
Narcyz jest typowo wiosennym kwiatem, kojarzonym z barwą żółtą. Istnieją jednak również narcyzy pomarańczowe, łososiowe, z odcieniami różu oraz zupełnie białe. Narcyzy przybierają również różne kształty i formy. Najbardziej okazałe kwiaty mają narcyzy trąbkowe, których przykoronek ma kształt trąbki dłuższej od otaczających go płatków okwiatu. U narcyzów wielkoprzykoronkowych płatki mają podobną długość co przykoronek, a u narcyzów drobnoprzykoronkowych, płatki okwiatu są znacznie dłuższe od przykoronka. Istnieje również wiele form o kwiatach pełnych, czy też atrakcyjne mieszańce jak np. Cyclamineus o płatkach odgiętych do tyłu.
Narcyze można spotkać w niemal każdym ogrodzie, gdzie pięknie kwitną od marca do maja. Są doskonałe na formalne rabaty wiosenne, wczesne nasadzenia mieszane oraz do naturalizowania. Mogą być również sadzone w trawie. Formy niskie idealnie pasują do ogrodów skalnych.
Rośliny te możemy również uprawiać w doniczkach, nadają się do pędzenia oraz na kwiat cięty. Jeżeli narcyze wstawiamy do wazonu z innymi kwiatami, pamiętajmy iż niestety wpływają one niekorzystnie na inne kwiaty cięte, przyspieszając ich więdnięcie (z narcyzów wydziela się lepki sok szkodliwy dla innych kwiatów). Aby tego uniknąć, narcyze wstawmy do wazonu z letnią wodą o jeden dzień wcześniej. W ciągu 24 godzin lepki sok wydzieli się z narcyzów i przestaną one zagrażać pozostałym kwiatom. Następnego dnia wodę wymieńmy i możemy dołączyć bezpiecznie inne kwiaty.
W ogrodzie cebule narcyzów sadzimy od sierpnia do połowy września. Rośliny te najlepiej rosną na stanowiskach słonecznych lub ewentualnie lekko ocienionych. Mogą być uprawiane na niemal każdej glebie, ale najlepiej będą rosły w podłożu przepuszczalnym i wilgotnym, o odczynie zbliżonym do obojętnego. Cebule sadzimy na głębokości 10 do 20 cm w zależności od wielkości cebulki. Dobrze jest wyściółkować miejsca sadzenia torfem, trocinami lub słomą.
Gdy minie zima i rozpocznie się okres wegetacji, narcyze trzeba zacząć obficie podlewać. Duża wilgotność gleby sprzyja rozwojowi tych roślin. Już w marcu narcyzy pięknie zakwitną i będą zdobiły nasz ogród do maja. Jeżeli posadziliśmy je w trawie, pamiętajmy aby nie kosić jej przez około miesiąc od okresu kwitnienia narcyzów. Gdy rośliny przekwitną, a ich liście zaczną zasychać, w lipcu możemy je wykopać. Nie jest to jednak konieczne, co jest niewątpliwą zaletą tych kwiatów i powoduje, że ich uprawa staje się znacznie łatwiejsza. Jeżeli cebule pozostawiliśmy w glebie, zaprzestańmy podlewania, aby zapewnić im okres spoczynku.
Konieczność wykopania cebulek pojawia się co około 3 do 4 lata, gdy w efekcie namnażania się cebulek przybyszowych, rośliny zagęszczają się i mają coraz drobniejsze kwiaty. Wykopane cebule przechowujemy w skrzynkach w miejscu przewiewnym. Nieco wilgoci im nie zaszkodzi, gdyż korzenie na cebulach narcyzów nie zasychają całkowicie.
Gdy wokół cebuli matecznej widoczne są cebule przybyszowe, przed ponownym sadzeniem, możemy je oddzielić. Uwaga - oddzielamy tylko cebule dające się łatwo oddzielić się od cebuli matecznej, bez użycia siły. Jeżeli cebulki przybyszowe przywierają mocno do cebuli matecznej, oznacza to, iż nie są jeszcze w pełni samodzielne i z rozdzieleniem należy się wstrzymać do następnego roku. Jeżeli podzieliliśmy cebulki wystarczająco "usamodzielnione" - zakwitną już w następnym roku.
Opracowano na podstawie: C. Brickell, Wielka Encyklopedia Ogrodnictwa, Muza SA, Warszawa 1994, s. 225, oraz K. Mynett, Narcyz - biały książę, Mój Piękny Ogród, nr 3/97, s. 14 - 15.
